Architektura W latach 1964–1965 zamek badali architekci i archeolodzy z Zakładu Architektury Polskiej Politechniki Wrocławskiej pod kierunkiem Ewy Różyckiej. Odkryto wtedy fragmenty kamiennych portali, fragment maswerku, relikty ceglanego sklepienia żebrowego, kamienną konsolę nadbramną. Badania wskazały na dwa etapy budowy zamku.
W XIV wieku zbudowano mury obwodowe na planie wieloboku z jednotraktowym budynkiem mieszkalnym od północy. Warownia była bezwieżowa, założona na planie prostokąta o ściętych wielobocznie narożach, co zbliżało ją do kształtu elipsoidalnego. Jako pierwsze powstało skrzydło północne, poprzedzone wcześniejszą basztą na kulminacji wzgórza. W początkach XV wieku zamek rozbudowano od strony południowej.
W drugiej fazie na przełomie XV i XVI wieku dobudowano trzypiętrowy budynek od południa i nową bramę od strony południowo-zachodniej z mostem zwodzonym. Za czasów Oleśnickich nastąpiła renesansowa przebudowa zamku;