W latach 1856–1858 Gargani ponownie zatrudnił się jako prywatny nauczyciel, tym razem w Montegemoli, ale już w następnych latach podjął intensywną działalność polityczną. Ochotniczo uczestniczył w wojnie francusko-austriackiej i został skazany na miesiąc więzienia za domaganie się od tymczasowego rządu Toskanii prawa wyborczego dla żołnierzy. Następnie, wspierając Garibaldiego, przyłączył się do wyprawy tysiąca. W roku 1860 podjął pracę w liceum w Faenzy jako nauczyciel włoskiego, łaciny i greki. Również w Faenzy wydał w roku 1861 tom Versi (Wiersze) zawierający dziesięć sonetów, dwie canzony i jedną sielankęAntonio Messeri, Da un carteggio inedito di Giosue Carducci, Zanichelli-Cappelli, Rocca san Casciano 1907, s. 7-8..
W życiu prywatnym związał się z siostrą poety i tłumacza Enrica Nencioniego, ta jednak po długim narzeczeństwie zerwała zaręczyny. Zmarł na gruźlicę pielęgnowany w ostatnich tygodniach przez Carducciego, który pożegnał przyjaciela wzniosłym nekrologiem i serdecznym opisem w Risorse di San Miniato al Tedesco (Wspominki z San Miniato al Tedesco)Antonio Messeri, Da un carteggio inedito di Giosue Carducci, Zanichelli-Cappelli, Rocca san Casciano 1907, s.