thumb|upright=1.2|Stare Miasto w rejonie skarpy warszawskiej współcześnie. Równina Warszawska (Wysoczyzna Warszawska, Wyżyna Warszawska) rozpościera się na zachód od Doliny Wisły. Tutaj znajduje się m.in. taras zastoiskowy (Błoński), wymieniany w niektórych źródłach jako odrębna jednostka geomorfologiczna, równorzędna trzem pozostałym. Równina Warszawska jest wysoczyzną morenową. Zbudowana jest z glin zwałowych, piasków, iłów zastoiskowych. Była kształtowana przez lądolody, wody lodowcowe, wody rzeczne i klimat od zlodowacenia środkowopolskiego poprzez interglacjał eemski do zlodowacenia północnopolskiego. Kulminacja równiny znajduje się w Śródmieściu (do ok. 116 m n.p.m.) i na Woli (do ok. 115 m n.p.m.). Jej wschodnią krawędź tworzy wyerodowana przez Wisłę skarpa warszawska, w rejonie Starego Miasta i Śródmieścia osiągająca wysokość do 20-25 metrów. Wyodrębniła się ona podczas interglacjału eemskiego. thumb|none|520px|Stare Miasto na rycinie z 1696 roku autorstwa Nicolasa Pérelle.Widoczna powierzchnia Równiny Warszawskiej ponad skarpą warszawską.