Xiong Shili (ur. 18 lutego 1885, zm. 23 maja 1968) – chiński filozof neokonfucjański. Stworzył oryginalny system, będący syntezą myśli buddyjskiej, konfucjańskiej i elementów filozofii zachodniej.
Urodził się w prowincji Hubei, w ubogiej wiejskiej rodzinie. W młodości działał w opozycji antymandżurskiej. W stronę filozofii zwrócił się na skutek kryzysu duchowego, jaki przeżył po ukończeniu 30. roku życia; w znacznej mierze był samoukiem. Początkowo studiował nauki buddyjskie w Nankinie pod kierownictwem Ouyanga Jingwu. W 1922 roku rozpoczął wykłady na Uniwersytecie Pekińskim, wiążąc się odtąd trwale z tą uczelnią. W tym okresie porzucił także buddyzm na rzecz konfucjanizmu. Po przejęciu władzy w Chinach przez komunistów w 1949 roku w przeciwieństwie do wielu innych myślicieli zdecydował się pozostać w kraju, choć otwarcie krytykował marksistowski materializm. W 1954 roku osiadł w Szanghaju. Wraz z rozpoczęciem w 1966 roku rewolucji kulturalnej został poddany szykanom.