W 1990 roku uzyskał stopień kandydata nauk biologicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora). Temat jego dysertacji kandydackiej brzmiał: Badania sytuacji radioekologicznej na terytorium Białorusi w warunkach intensywnych opadów radioaktywnych. Jest członkiem Międzynarodowej Unii Radioekologii i autorem ponad 40 prac naukowych poświęconych radioekologii i agrochemii.
Działalność parlamentarna Wiktar Chomicz był członkiem Partii Komunistów Białoruskiej (PKB) i od 1997 roku pełnił funkcję członka jej Centralnej Komisji Rewizyjnej. W latach 1995–1999 był deputowanym do Homelskiej Obwodowej Rady Deputowanych 22. kadencji. W 1995 roku kandydował w wyborach do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji. W drugiej turze uzupełniających wyborów parlamentarnych 10 grudnia 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej z Homelskiego-Wołotowskiego Okręgu Wyborczego Nr 75. 19 grudnia 1995 roku został zarejestrowany przez centralną komisję wyborczą, a 9 stycznia 1996 roku zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia do listopada pełnił w Radzie Najwyższej funkcję przewodniczącego Stałej Komisji ds. Katastrofy Czarnobylskiej. Należał do frakcji komunistów. Od 3 czerwca był członkiem grupy roboczej Rady Najwyższej ds. współpracy z Bundestagiem Republiki Federalnej Niemiec.