Akcje były imienne i niezbywalne przez cały okres zatrudnienia i przechowywano je w depozycie prowadzonym przez Syndykat Pracowników Spółki Akcyjnej Gazolina, który działał na zasadach związku zawodowego. Poza akcjami nabywanymi obowiązkowo pracownicy mogli nabywać dowolną ilość akcji imiennych dodatkowych. Możliwe było nabywanie na giełdzie akcji zbywalnych, ale ponieważ dawały wysoką dywidendę były dużo droższe od wartości nominalnej i miały tylko jeden głos na Walnym Zgromadzeniu, dla porównania akcje imienne były akcjami uprzywilejowanymi o pięciokrotnej sile głosu. Ponieważ akcje imienne były zdeponowane, a siła ich głosu zablokowana toteż ich posiadacze w wybierali co roku przedstawiciela, który reprezentował ich na Walnym Zgromadzeniu. Pracownicy kończący pracę w Gazolinie otrzymywali odprawę, która dla pracowników stałych była równa minimalnemu obowiązkowemu wkładowi własnemu do depozytu, czyli podwójnie otrzymywał zainwestowaną kwotę. Pracownik stały dyplomowany nabywał prawa do odprawy po pięciu latach pracy natomiast pracownik stały niedyplomowany po