mały|Grób Lecha Szczuckiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Lech Tadeusz Szczucki (ur. 14 stycznia 1933 w Warszawie, zm. 19 listopada 2019 tamżeNekrolog. wyborcza.pl [dostęp 2019-11-22]) – polski historyk filozofii i kultury, profesor nauk humanistycznych, specjalista w historii kultury XVI–XVII w., znawca problematyki braci polskich.
Życiorys Ukończył w 1951 Szkołę im. Wojciecha Górskiego w Warszawie i uzyskał świadectwo dojrzałości, w 1955 polonistykę na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1954–1955 był pracownikiem Zakładu Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk, od 1956 pracownikiem Instytutu Filozofii i Socjologii PAN. Tam doktoryzował się w 1962 na podstawie pracy Marcin Czechowic (1532–1613). Studium z dziejów antytrynitaryzmu polskiego (promotor prof. Leszek Kołakowski), w 1970 habilitował się na podstawie pracy W kręgu myślicieli heretyckich. W 1976 mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1990 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W IFiS PAN był pracownikiem Zakładu Historii Filozofii Nowożytnej, w latach 1995–2003 kierownikiem tego Zakładu. Następnie przeszedł na emeryturę.