Nereusz i Achilles (zm. ok. 258 lub 304) – męczennicy chrześcijańscy i święci katoliccy.
Życie Według papieża Damazego (zm. 384), Nereusz i Achilles byli żołnierzami rzymskimi, biorącymi udział w egzekucjach chrześcijan. Widząc odwagę wyznawców Jezusa Chrystusa, obaj żołnierze nawrócili się, przyjęli chrzest i porzucili służbę wojskową. Zostali umęczeni za wiarę i pochowani na cmentarzu przy Via ArdeatinaVia Ardeatina – droga z Rzymu do Ardei. ok. 304 podczas prześladowania chrześcijan przez Dioklecjana. Najstarszym znanym wizerunkiem ich męczeństwa jest uszkodzona płaskorzeźba (nagrobna).
Męczeństwo jest również prawdopodobne ok. 258 roku w czasach panowania Waleriana.
Późniejsza literatura hagiograficzna z V lub VI wieku, umiejscawia ich w I–II wieku podając, że byli uczniami św. Piotra, eunuchami i dworzanami Flawii Domitylli. Cała trójka miała zostać zesłana najpierw na wyspę Pantelleria, a następnie na Ponzę (Wyspy Poncjańskie), gdzie zostali straceni przez ścięcie i pogrzebani w Terracinie.