Rytm obrazowi nadaje jedynie krajobraz z głęboką perspektywą, wyznaczoną przez światło i cień oraz sękate pnie drzew. Obraz cechuje idylla,cisza i spokój, wypełniające gnuśne dni. To właśnie te cechy stały się najbardziej charakterystyczne dla obrazów Johana Krouthéna, namalowanych w drugiej połowie lat 80. XIX wieku.
Przełomowe w karierze Johana Krothéna jako portrecisty okazały się lata 1885 i 1886, kiedy namalował on właściciela Östgöta Correspondenten Carla Fredrika Ridderstada i bibliotekarza Erika Hjalmara Segersteena. Ten ostatni kupił wiele obrazów Krouthéna; niektóre z nich ozdobiły ściany na jego portrecie.
W 1885 roku Johan Krothén przyłączył się do ugrupowania artystycznego Opponenterna (Opozycjoniści). Wziął udział w zorganizowanej przez nie wystawie w Sztokholmie prezentując swe wielkie dzieło, Wodna wegetacja. Motyw z Östergötland (1885, Nationalmuseum), będące szczegółowym studium nieruchomej wody, bujnej zieleni, trzcin i srebrzystoszarego powietrza między rzadkimi konarami drzew.