mały|Plansza do sprawdzania rozdzielczości optycznej (EIA 1956) Rozdzielczość optyczna – wielkość określająca zdolność systemu przetwarzania obrazu do rozróżnienia szczegółów odwzorowywanego obiektu.
Układ przetwarzania obrazu może mieć wiele składników, takich jak soczewki oraz podzespoły służące do zapisu lub wyświetlania obrazu. Każdy z nich, jak również ośrodek, w którym odbywa się odwzorowywanie obrazu, ma swój wkład w rozdzielczość optyczną.
Rozdzielczość lateralna Rozdzielczość jest funkcją odległości pomiędzy dwoma rozróżnialnymi punktami promieniującymi. Niżej podano teoretyczne oszacowanie rozdzielczości, ale rzeczywiste wartości mogą się różnić. Wyniki są oparte na matematycznym modelu plamki Airy’ego, który zakłada odpowiedni poziom kontrastu. W systemach o niskim kontraście rozdzielczość może być znacznie niższa niż przewidywana przez opisywaną teorię. Rzeczywiste systemy optyczne są złożone i trudności praktyczne często zwiększają odległość między rozpoznawalnymi źródłami punktowymi.
Rozdzielczość systemu jest oparta na minimalnej odległości w której można wyróżnić indywidualne punkty.