Jerzego, została siłą odebrana prawosławnym przez duchownych unickich przy pomocy starosty. Wydarzenie to skłoniło prawosławnych kupców z Kleszczel do utworzenia bractwa cerkiewnego na wzór bractwa Świętego Ducha w Wilnie, a następnie nawiązania kontaktów nie tylko z organizacją wileńską, ale i z bractwem Objawienia Pańskiego w Bielsku Podlaskim oraz z bractwem z Brześcia. Członkowie bractw wspólnie doprowadzili do tego, by posłowie zażądali na sejmie elekcyjnym w 1632 zwrotu cerkwi św. Mikołaja w Kleszczelach prawosławnym. 14 marca 1633 król Władysław IV Waza uwzględnił świątynię kleszczelowską wśród 14 obiektów sakralnych, które unici mieli zwrócić prawosławnym. Jednak już w sierpniu 1633 bractwo Objawienia Pańskiego informowało metropolitę kijowskiego Piotra, że cerkiew św. Mikołaja była ponownie w rękach unitów, a prawosławni nie mieli do niej dostępu. Hierarcha bez powodzenia starał się interweniować w sprawie kleszczelowskiej świątyni. Dopiero 9 kwietnia 1635, na mocy uchwalonej w marcu tego samego roku konstytucji Religia Grecka, do Kleszczel przybyła komisja, której zadaniem było dokonanie trwałego podziału majątku między rywalizującymi Kościołami unickim i prawosławnym. Zdecydowała ona, że zarówno cerkiew św. Mikołaja, jak i św.