Sezon 1989 był trzydziestym trzecim sezonem Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski.
Sezon liczył pięć eliminacji, rozgrywanych w Kielcach (dwa razy), Poznaniu (dwa razy) i Toruniu.
Punktacja Punkty przyznawano według klucza 25-20-17-15-13-11-9-8-7-6-5-4-3-2-1, przy czym zawodnikom w końcowej klasyfikacji uwzględniano cztery najlepsze wyniki.
Kategorie Samochody były podzielone na następujące grupy według regulaminu FIA: Grupa A – samochody turystyczne, których produkcja w ciągu 12 miesięcy przekraczała pięć tysięcy egzemplarzy. Dozwolony był duży zakres przeróbek pod kątem poprawy osiągów; Grupa B – samochody GT, których produkcja w ciągu 12 miesięcy przekraczała dwieście egzemplarzy. Dozwolony był duży zakres przeróbek pod kątem poprawy osiągów; Grupa C – prototypy sportowe z silnikami pochodzącymi z pojazdów homologowanych w grupie A lub B; Grupa E – samochody wyścigowe formuły wolnej oraz formuł narodowych (Formuła Easter i Formuła Mondial). Samochody były dodatkowo podzielone na następujące klasy: Klasa A1 – wyłącznie samochody Polski Fiat 126p grupy A; Klasa A2 – klasa A1 oraz samochody FSO 1600 i Polonez 1600 grupy A oraz samochody grupy A o poj. do 1300 cm³ wyprodukowane w krajach socjalistycznych; Klasa CJ3 – prototypy, poj.