Kanony lokalnych synodów Ankyra (rok 314) – 25 kanonów. Neocezarea (lata 314–325) – 15 kanonów. Antiochia (rok 341) – 25 kanonów. Sardyka (343) – 20 kanonów. Gangra (pierwsza połowa IV wieku) – 21 kanonów. Laodycea (IV wiek?) – 60 kanonów. Konstantynopol (rok 394) – 1 kanon. Kartagina (rok 419) – 133 (niekiedy 147) kanony. Konstantynopol (lata 859–861) – 17 kanonów. Konstantynopol (lata 879–880) – 3 kanony.
Kanony świętych ojców Teksty patrystyczne, w większości okazyjne listy lub autorytatywne odpowiedzi przesyłane poszczególnym osobom. W Nomokanonie cytowani są następujący autorzy: Dionizy z Aleksandrii (zm. 265), Grzegorz z Neocezarei (zm. 270), Piotr z Aleksandrii (zm. 311), Atanazy z Aleksandrii (zm. 373), Bazyli z Cezarei (zm. 379), Grzegorz z Nyssy (zm. 395), Grzegorz z Nazjanzu (zm. 389), Amfiloch z Ikonium (zm. 395), Tymoteusz z Aleksandrii (zm. 355), Teofil z Aleksandrii (zm. 412), Cyryl z Aleksandrii (zm. 444) oraz Gennadios I z Konstantynopola (zm. 471).
Późnośredniowieczne rękopisy bizantyjskie zawierają również teksty patriarchów Konstantynopola: Tarazjusza (zm. 809), Jana Postnika (zm. 595), Nicefora (zm. 818) i Mikołaja III (1084 – 1111).