thumb|Fokkery D.XIII w Lipiecku Szkoła Pilotów Wojskowych (, również Wissenschaftliche Versuchs- und Personalausbildungsstation, WIVUPAL) – tajny ośrodek szkolenia pilotów myśliwskich i bombowych, zorganizowany i finansowany przez niemiecką armię w Lipiecku na terenie ZSRR, 375 km na południe od Moskwy w latach 1925–1933. Obecnie mieści się tu Lipiecka Baza Lotnicza.
Tło historyczne Traktat wersalski zabraniał Republice Weimarskiej posiadania broni pancernej, chemicznej oraz lotnictwa, jak również prowadzenia badań w tych kierunkach. W tej sytuacji dowództwo armii wkrótce po zakończeniu I wojny światowej poszukiwało alternatywnych możliwości prac nad rozwojem Panzerwaffe i Luftwaffe. Oprócz Szkoły Pilotów Wojskowych w Lipiecku niemieckie dowództwo Reichswehry prowadziło też inne tajne, zabronione traktatem wersalskim projekty realizowane na terenie ZSRR Panzerschule „Kama” (1926-1933) oraz ośrodek testów broni chemicznej „Tomka” (Gas-Testgelände „Tomka”) (1928–1931). Po przegranej I wojnie światowej Republika Weimarska, łamiąc postanowienia traktatu wersalskiego, zabraniającego m.in. niemieckiej armii posiadania lotnictwa, poszukiwała możliwości rozwoju tej broni. Negocjatorami byli szef niemieckiego Sztabu Generalnego Hans von Seeckt oraz marszałek Związku Radzieckiego Michaił Tuchaczewski.