Działalność naukowa Studiował eksternistycznie filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, pracę magisterską obronił w 1965, doktoryzował się na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu w 1969 na podstawie pracy O dwóch rodzajach konwencjonalizmu, ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji P. Duhema napisanej pod kierunkiem Jerzego Kmity, habilitował się w 1976 w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. W 1988 mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1993 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
W latach 1970–1975 wykładał metodologię w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, w latach 1975–1980 historię nauki w Instytucie Historii Architektury i Sztuki Politechniki Wrocławskiej, w latach 1980–1989 historię filozofii w Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, od 1989 pracował w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego, był kierownikiem Zakładu Filozofii Nauki i Kultury. W 2002 przeszedł na emeryturę. W ostatnich latach życia wykładał na Wydziale Teologicznym UAM i w Seminarium oo.