Terenzio Mamiani della Rovere (ur. 19 września 1799 w Pesaro, zm. 21 maja 1885 w Rzymie) – włoski polityk i prawnik, jeden z głównych działaczy na rzecz zjednoczenia Włoch.
W roku 1827 został wykładowcą w turyńskiej Akademii Wojskowej. Doświadczenia polityczne zaczął zdobywać w Modenie w roku 1831 jako minister spraw zagranicznych w rządzie tymczasowym Romanii.
W roku 1847, wraz z Domenikiem Buffa, założył w Genui pismo „La Lega Italiana”, które po trzech miesiącach zostało zastąpione przez „Il Pensiero Italiano”Storia d’Italia, DeAgostini, Novara 1991, s. 95..
Wraz z Vincenzem Giobertim powołał w Turynie Towarzystwo Narodowe Konfederatów Włoskich (Società nazionale per la confederazione italiana). W Państwie Kościelnym za pontyfikatu Piusa IX objął tekę ministra spraw wewnętrznych, jednak reprezentowany przez niego program reform oraz poparcie dla ruchów zjednoczeniowych wzbudziły sprzeciw wśród najbliższych doradców papieża. Ponieważ sekretarz stanu Giacomo Antonelli forsował zupełnie inną politykę, Mamiani podał się do dymisjiJózef Andrzej Gierowski, Historia Włoch, Ossolineum, Wrocław, Warszawa, Kraków 1999, s. 384.. 21 stycznia 1849 roku został wybrany do konstytuanty, ale po proklamowaniu republiki zrzekł się wszelkich funkcji politycznych.