Kościół św. Kazimierza i klasztor kapucynów w Nowym Mieście nad Pilicą – kościół rektorski należący do diecezji łowickiej.
Historia Klasztor został ufundowany przez wojewodę rawskiego Kazimierza Granowskiego. Nowa fundacja została zaproponowana zakonnikom w 1762 roku, na co wyraził zgodę w dniu 14 maja 1762 roku arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, Władysław Aleksander Łubieński. W dniu 7 czerwca 1762 roku plac pod budowę został przekazany urzędowo przez fundatora. Świątynia była budowana w latach 1780-1786. Rozbiory Polski i wojny napoleońskie spowodowały, że kościół nie został w pełni ukończony (nie zostały wybudowane boczne kaplice), a jego konsekracja odbyła się dopiero w XIX wieku. Dokonał jej w dniu 1 września 1815 roku biskup Franciszek Remigiusz Zambrzycki, wiceadministrator diecezji warszawskiej. Świątynia reprezentuje styl baroku toskańskiego, o formach charakterystycznych dla budowli kapucynów. Dzięki staraniom prowincjała o. Beniamina Szymańskiego kościół został powiększony w latach 1837-1840 (zostały wtedy dobudowane kaplice z bocznymi ołtarzami), natomiast w latach 1875-1889 dzięki staraniom gwardiana o. Kajetana Tchórzyńskiego wzdłuż świątyni została dobudowana wąska kaplica. Obrazy w ołtarzach zostały namalowane przez Szymona Czechowicza i Franciszka Smuglewicza oraz ich uczniów.