Dowodził pułkiem do stycznia 1945, gdy został wycofany z frontu i mianowany zastępcą szefa lotniczej szkoły marynarki wojennej ds. szkolenia lotniczego. 1945-1948 studiował w Akademii Marynarki Wojennej, po czym został jej pracownikiem. Od czerwca 1949 dowódca 3 Dywizji Lotniczej, 27 stycznia 1951 mianowany generałem majorem, od grudnia 1951 szef sztabu – zastępca dowódcy Sił Powietrznych Marynarki Wojennej ZSRR, od maja 1953 dowódca Sił Powietrznych Floty Północnej. Od stycznia 1956 dowódca Sił Powietrznych Floty Bałtyckiej. Od grudnia 1957 I zastępca dowódcy (od 18 lutego 1958 generał porucznik), od grudnia 1960 zastępca dowódcy, a od 1962 do śmierci dowódca lotnictwa Marynarki Wojennej ZSRR. Od 16 czerwca 1965 generał pułkownik, od 16 grudnia 1972 marszałek lotnictwa. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera ZSRR (22 lipca 1944) Order Lenina (dwukrotnie – 1944 i 1963) Order Czerwonego Sztandaru (sześciokrotnie – m.in.