Opisu dostarczyli także Demetrykiewicz i Janusz.
W częściach piaskowcowych podziemi, na poczerniałych od dymu ścianach, znajdują się kreślone w różnych językach napisy, najczęściej imiona i nazwiska, czasami z dodatkiem herbu i daty, także koncepty, wiersze, przy czym najwcześniejsze z nich pochodzą dopiero z XVIII w. (Pieczary pod wsią Stradczem... 235).
Według tradycji spisanej w 1822 r. mieli tu przebywać przedhistoryczni myśliwi, który prowadząc tu badania odkrywkowe, natrafił na większą ilość „czerepów”, kostek zwierzęcych i niedopalonych kawałków drewna, przypuszcza, że człowiek pojawił się tu dopiero w XI w.
Badania archeologiczne przeprowadzone na terenie jaskiń doprowadziły do odkrycia ułamków naczyń z czasów wczesnej Rusi, grotu oszczepu i żelaznego haczyka. Pieczary ze Stradecza identyfikuje się niekiedy z jaskinią „Domamiri” wspomnianą pod 1241 r. w Latopisie Halicko-Wołyńskim źródło
Wedle tradycji pieczary w Stradeczu były miejscem schronienia okolicznej ludności w przypadku najazdu (jak w roku 1616), tu też już w XI-XIII w. znajdować się miały tzw.