– klasztor szkoły zen tradycji rinzai w rejonie Fukuoki, uważany za najstarszy klasztor zen w Japonii.
Historia klasztoru Pierwszy budynek nowej świątyni zależnej od dawnego regionalnego rządu w Kiusiu dazaifu, został wybudowany przez mnicha Tan’e w 1240 roku. W następnym roku mnich Enni Ben’en (1201–1280), który powrócił z Chin, wygłosił mowę inauguracyjną z okazji ukończenia tego budynku. W 1272 roku w tej świątyni zamieszkał Nampo Jōmyō (znany także jako Daiō Kokushi), który poważnie ją rozbudował. Nampo spędził w niej trzydzieści lat. Uważa się, że klasztor został wybudowany właśnie dla niegoHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. s. 39. Internet..
W 1331 roku Shūhō Myōchō opuścił na sto dni Daitoku-ji, tylko po to, aby spędzić je w Sōfuku-jiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. s. 188..
Świątynia ta stała się znanym punktem łączącym Japonię z Chinami. Przewinęło się przez nią wielu mnichów chińskich przybyłych do Japonii i wielu mnichów japońskich udających się do Chin. Również i sam Nampo okazał się mistrzem, który przyciągnął tu wielu uczniów, zachęconych jego oddaniem w nauczaniu zen. Swoją praktykę w Sōfuku-ji mistrz Nampo opisał w Sōfuku-ji goroku.