Wojciech Stepek (ur. 11 kwietnia 1885 w Haczowie, zm. 13 listopada 1938 w Poznaniu) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 11 kwietnia 1885 w Haczowie, w ówczesnym powiecie brzozowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała, szewca, i Anny z Kaczkowskich. W 1907 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Bolesław Stepek, Juliusz Zaleski).
Podczas I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był 16 Pułk Piechoty Obrony Krajowej, w 1917 przemianowany na Pułk Strzelców Nr 16. W czasie służby w c. k. Obronie Krajowej awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy: kadeta (1 stycznia 1914), podporucznika (1 maja 1915) i porucznika (1 maja 1917).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W połowie listopada 1918 w stopniu porucznika był komendantem powiatowym w Strzyżowie. 14 czerwca 1921 został przeniesiony ze stanowiska zastępcy dowódcy Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 3 w Kielcach do Dowództwa Żandarmerii Wojskowej w Warszawie na stanowisko szefa sztabu.