tak też w: „Stanisław Tarnowski ze Śniatynki. Wspomnienie pośmiertne.”„Przegląd Polski”, Kraków, 1909, rocznik 44, tom 173, nr 518 (Zeszyt II. Miesiąc Sierpień 1909 r.), str. 281, pisze, że był to spadek po dziadku odziedziczony w wieku nieco ponad lat 20.. W roku 1863 przyłączył się do Powstania Styczniowego, brał udział w bitwie pod RadziwiłłowemPożegnanie Stanisława wyruszającego do powstańców w wierszu jego brata Władysława Tarnowskiego.„Czy miał jakie złudzenia przed r. 1863, czy spodziewał się dobrego końca? Długo oddalony nie widziałem go w tym czasie, nie wiem co myślał. Ale kiedy powstanie wybuchło, naturalnie poszedł się bić. Był pod Radziwiłłowem, był w ogniu, w niebezpieczeństwie: wrócił zdrów, ale innym człowiekiem. Załamało się, runęło – wszystko. Na pozór życie takie same jak było, tylko jego oświęcenie inne, tylko z oddechem wciąga się w płuca smutek i on wchodzi w krew.”, – „Stanisław Tarnowski ze Śniatynki. Wspomnienie pośmiertne.”„Przegląd Polski”, Kraków, 1909, rocznik 44, tom 173, nr 518 (Zeszyt II. Miesiąc Sierpień 1909 r.), str. 281–282. 2 lipca 1863.
Po powstaniu (Śniatynka i Grottger)