Szapur Bachtijar, pers. شاپور بختیار (ur. 26 czerwca 1914, zm. 6 sierpnia 1991) – irański polityk, ostatni premier Iranu za panowania szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, przed rewolucją islamską.
Życiorys Młodość i wykształcenie Był z pochodzenia Bachtiarem. W wieku siedmiu lat stracił matkę. Ukończył francuską szkołę średnią w Bejrucie, gdzie zafascynował się literaturą i językiem francuskim. Pierwszy raz również zetknął się z ideami socjaldemokratycznymi, z którymi zaczął sympatyzować. Po ukończeniu szkoły zamierzał udać się do Francji na studia, jednak uniemożliwiła to śmierć jego ojca, który został stracony na rozkaz Rezy Szaha Pahlawiego podczas kampanii wymuszania na Bachtiarach przejścia na osiadły tryb życia. Dopiero dwa lata później, w 1936, przyszły premier Iranu wyjechał do Paryża, gdzie na Sorbonie ukończył studia w zakresie nauk politycznych. Po wybuchu II wojny światowej ochotniczo wstąpił do armii francuskiej, następnie walczył we francuskim ruchu oporu. W 1945 obronił na Sorbonie doktorat w dziedzinie nauk politycznych, specjalizując się w prawie międzynarodowym.