Hosejn Ala, pers. حسین علاء (ur. 1884 w Teheranie, zm. 14 lipca 1964 tamże) – irański polityk, premier Iranu w 1951 oraz w latach 1955–1957, wieloletni minister dworu i bliski współpracownik szacha Mohammada Rezy Pahlawiego.
Życiorys Wczesna działalność Pochodził z rodziny arystokratycznej, zaliczanej do najbardziej wpływowych rodów w Iranie południowo-wschodnim. Jego ojciec był ambasadorem irańskim w Rosji, a następnie w Wielkiej Brytanii. Czteroletni Hosejn Ala wyjechał razem z ojcem do Petersburga, później żył razem z nim w Wielkiej Brytanii i tam odebrał średnie i wyższe wykształcenie. Nie tylko biegle władał językiem angielskim, ale i był wielkim miłośnikiem brytyjskiej literatury, którą cenił równie wysoko, co rodzimą literaturę perską. Studia prawnicze ukończył na Uniwersytecie Londyńskim i natychmiast po uzyskaniu dyplomu został zatrudniony w perskiej ambasadzie jako sekretarz. Gdy Ala as-Saltane został perskim ministrem spraw zagranicznych, mianował syna dyrektorem w ministerstwie. Na stanowisku tym Hosejn Ala pozostał do 1915, tj. także po dymisji ojca. W 1914, z uwagi na swoje demokratyczne przekonania, rozważał przyłączenie się do ruchu dżangalije, czego jednak ostatecznie nie uczynił. W 1918 później został ministrem robót publicznych.