Kiedy nowo powstały związek otworzył 8 października tego samego roku w Blanchs konstsalong swoją pierwszą wystawę, opinii krytyki były bardziej wyważone niż w stosunku do poprzednich wystaw artystów wchodzących w jego skład. Jednym z powodów była stosunkowo duża ilość szwedzkich motywów na wystawie, w której wzięło udział 59 artystów prezentujących 150 prac. W 1886 roku związek liczył 92 członków. Konstnärsförbundet miał dwa współdziałające ze sobą zarządy, jeden w Sztokholmie, a drugi w Paryżu (ten ostatni przestał funkcjonować około 1892 roku). Program związku został zawarty w wydanej w 1887 roku broszurze „Hvad bör staten göra för konsten?” („Co państwo powinno zrobić dla sztuki?”), w którym zaproponowano uproszczenie i oszczędności w organizacji szkolnictwa średniego i przeznaczenie większej ilości środków na zakup dzieł sztuki. Jesienią 1888 roku w Blanchs konstsalong miała miejsce następna wystawa związku. 1890 roku odbyła się kolejna wystawa Konstnärsförbundet, a w grudniu tego samego roku powstał nowy, konkurencyjny związek, Svenska Konstnärernas Förening. Liczba członków Konstnärsförbundet wzrosła do 96.