W 1769 roku został zaproszony przez carycę Katarzynę do Petersburga, gdzie wspólnie z Andersem Johanem Lexellem obserwował tranzyt Wenus. W 1773 roku, po rozwiązaniu zakonu jezuitów przez papieża Klemensa XIV, utracił posadę nadwornego astronoma. Mimo to nadal prowadził badania astronomiczne. W 1765 roku został członkiem Royal Society. W ciągu całej swojej kariery naukowej został uhonorowany członkostwem w wielu innych towarzystwach naukowych. Mayer interesował się przede wszystkim gwiazdami podwójnymi. Między 1777 a 1778 rokiem stworzył katalog 80 podwójnych gwiazd, który został wydany w 1781 rokuwww.epsilon-lyrae.de.
Ważniejsze prace Pantometrum Pacechianum, seu instrumentum novum pro elicienda ex una statione distantia loci inaccessi, Mannheim, 1762 Basis Palatina, Mannheim, 1763 Expositio de transitu Veneris, Petersburg, 1769 Nouvelle méthode pour lever en peu de temps et à peu de frais une carte générale et exacte de toute la Russie, Petersburg, 1770 Gründliche Vertheidigung neuer Beobachtungen von Fixsterntrabanten welche zu Mannheim auf der kurfürstl. Sternwarte endecket worden sind, Mannheim, 1778 De novis in coelo sidereo phaenomenis in miris stellarum fixarum comitibus, Mannheim, 1779
Przypisy
Kategoria:Czescy jezuici Kategoria:Czescy astronomowie XVIII wieku Kategoria:Urodzeni w 1719 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Zmarli w 1783