W marcu 1964, po dymisji Asadollaha Alama, Hasan Ali Mansur został nowym premierem Iranu. Utworzył pierwszy w historii kraju gabinet złożony z technokratów i specjalistów wykształconych na zachodnioeuropejskich uczelniach. Wszyscy oni popierali program modernizacji kraju – białą rewolucję Mohammada Rezy Pahlawiego. Z inicjatywy szacha premier został również przewodniczącym partii Nowy Iran, która zastąpiła Partię Narodową w fasadowym systemie dwupartyjnym.
Jeszcze w tym samym roku Mansur doprowadził do przyjęcia przez parlament irański ustawy faktycznie nadającej całkowity immunitet amerykańskim doradcom przybywającym do kraju. Krok ten został ostro skrytykowany przez duchownych szyickich, którzy protestowali przeciwko projektowi ustawy jeszcze za urzędowania poprzedniego gabinetu. Aby przekonać do siebie opozycję, premier doprowadził do zwolnienia jednego z najpopularniejszych ajatollahów, Ruhollaha Chomejniego, który przebywał w więzieniu od zamieszek w czerwcu 1963, gdy wzywał do wystąpień antyrządowych i krytykował w całości białą rewolucję szacha. Wychodząc na wolność, Chomejni miał zobowiązać się do wycofania z polityki, jednak w praktyce po wyjściu z więzienia ponownie zaangażował się w aktywność opozycyjną i antyrządową.