Józefa z Sandurskich Orańska (ur. 1 października 1896 w Bubnówce, zm. 4 lutego 1955 w Poznaniu) – polska historyczka sztuki, kustosz działu muzealnego i działu grafiki Biblioteki Kórnickiej 1932-1955, kustosz Gabinetu Rycin Muzeum Wielkopolskiego, wykładowczyni grafiki w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu.
Życiorys Gimnazjum ukończyła w Moskwie. W 1923 rozpoczęła studia z historii sztuki na Uniwersytecie Poznańskim. W 1932 otrzymała stopień doktora filozofii na podstawie pracy o Szymonie Czechowiczu (aby ją napisać wielokrotnie odwiedzała archiwa włoskie). W 1928 zaofiarowała się bezinteresownie uporządkować zbiory Biblioteki Kórnickiej. W 1932 objęła też funkcję kustosza muzeum Fundacji Kórnickiej. W 1934 przeprowadziła inwentaryzację zabytków miasta Poznania oraz powiatu średzkiego, równolegle porządkując i inwentaryzując zbiory kórnickie, głównie dział grafik. Kładła duży nacisk na działalność popularyzatorską, organizując wystawy artystyczne w Poznaniu, na których częstokroć pokazywała rzadko udostępniane eksponaty. Pisała też artykuły do prasy codziennej i fachowej. Napisała obszerną monografię poświęconą Szymonowi Czechowiczowi, która miała się ukazać w 1939, na 250. rocznicę urodzin malarza, jednak wybuch II wojny przerwał ten proces.