Aleksiej Iwanowicz Leonow (; ur. we stanicy Kamienskiej w Obwodzie Wojska Dońskiego, zm. 14 listopada 1972 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek wojsk łączności (1961).
Życiorys Od 1918 w Armii Czerwonej, uczestnik wojny domowej w Rosji, 1921 ukończył kursy wojskowo-polityczne, służył w kawalerii, gdzie był dowódcą plutonu, potem pomocnikiem szefa sztabu pułku i członkiem sztabu dywizji kawalerii.
1926 ukończył szkołę wojskową w Kijowie, od 1928 w WKP(b), od 1932 służył w wojskach łączności, 1938 ukończył Wojskową Akademię Elektrotechniczną Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej. Szef łączności 57 Samodzielnego Korpusu Strzeleckiego w Mongolii, brał udział w bitwie nad Chałchin-Goł. Od 1940 szef wydziału łączności w sztabie Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego, później szef zarządu łączności Frontu Dalekowschodniego. Od listopada 1942 brał udział w II wojnie światowej, zastępca szefa wojsk łączności Frontu Zachodniego, szef wydziału łączności Frontu Południowo-Zachodniego, 3 Ukraińskiego i 2 Ukraińskiego. 1945 szef zarządu łączności Frontu Zabajkalskiego, uczestniczył w wojnie radziecko-japońskiej.