W 1958 zorganizował i kierował pierwszą polską wyprawą na Antarktydę, która 21 stycznia 1959 roku przejęła od Rosjan stację im. Antoniego Bolesława Dobrowolskiego w Oazie Bungera w Antarktydzie Wschodniej. W polskiej wyprawie wzięli także udział: Stefan Różycki, Alina Centkiewicz, Czesław Centkiewicz, Zbigniew Ząbek, Maciej Zalewski, Janusz Śledziński. Za osiągnięcia związane z wyprawą na Antarktydę został w 1962 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Po dwudziestu latach, na przełomie 1978 i 1979 roku, zorganizował w ramach działalności Instytutu Geofizyki PAN drugą ekspedycję do stacji im. A.B. Dobrowolskiego. Polską flagę na maszt w stacji wciągnięto 21 stycznia 1979 roku. Grupę naukową wyprawy tworzyli również: Gabriel Wójcik – klimatolog, zastępca kierownika, Edmund Wiśniewski – geomorfolog, oraz Andrzej Pachuta, Jan Cisak, Seweryn Mroczek, Zbigniew Battke – geodeci. Imieniem W.K. Krzemińskiego zostały nazwane przez rząd Australii w Antarktydzie wschodniej Krzeminski Hills (66º16'30.0 szerokości płd., 100º44'00.0 długości wsch.) oraz Wojciech Panorama (66º16'45.0 szerokości płd., 100º43'45.0 długości wsch.)