Humania, gdzie spędził dwa lata i stworzył serię popularnych Dumek fortepianowych.

W 1856 roku przeniósł się do Warszawy, podejmując pracę jako nauczyciel. Karierę muzyczną zarzucił, bowiem stawiał sobie wysokie cele, a ich wyrazem stały się odmowy występów, które uzasadniał stwierdzeniem, że „jeszcze nie nadeszła pora”. Zapewne w 1862 roku zamieszkał na stałe w KielcachRok ten podaje „Gazeta Kielecka” z maja 1895. Pozostałe daty osiedlenia się Jarońskiego w Kielcach, które występują w literaturze, to: 1870 (Encyklopedia Muzyczna PWN) i 1879 (Słownik pianistów polskich). A. Oborny, Życie muzyczne Kielc w latach 1815–1914, Kielce 2006, s. 292., pracując dalej jako pedagog. W mieście tym animował życie muzyczne, a jego wychowankowie koncertowali na lokalnych estradach. Prawdopodobnie inicjował występy znanych artystów, korzystając ze swoich warszawskich powiązań.