W 2009 roku, na mistrzostwach świata w Val d’Isère zajął 25. miejsce w slalomie gigancie i nie ukończył pierwszego przejazdu slalomu. Rok później pojawił się na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, na których zajął 26. miejsce w slalomie, 34. w slalomie gigancie i 55. w zjeździe, a także nie wystartował w supergigancie i nie ukończył drugiego przejazdu superkombinacji.
W 2011 roku wystartował w mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, na których zajął 29. miejsce w slalomie i 42. w slalomie gigancie, ponadto nie ukończył zarówno supergiganta, jak i pierwszego przejazdu superkombinacji. Rok później, 12 lutego zdobył swoje pierwsze punkty w Pucharze Świata, kiedy to podczas rozgrywanych w Soczi zawodów sezonu 2011/2012 zajął 26. miejsce w superkombinacji. Z rozgrywanych w 2013 roku mistrzostw świata w Schladming wrócił z 22. miejscem w superkombinacji, 30. w slalomie, 41. w slalomie gigancie, 45. w zjeździe i 57. w supergigancie. W 2014 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, na których zajął 29. miejsce w superkombinacji, 40. w slalomie gigancie i 47. w supergigancie, a także nie wystartował w zjeździe oraz nie ukończył pierwszego przejazdu slalomu. Rok później pojawił się na mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek, na których zajął 31. miejsce w slalomie, 35. w kombinacji, 36. slalomie gigancie, a także 43.