Bławatowiec obrożny (Lipaugus streptophorus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae). Występuje na granicy Wenezueli, Gujany i skrajnie północnej Brazylii. Niezagrożony wyginięciem.
Taksonomia Autorami oryginalnego opisu są Osbert Salvin i Frederick DuCane Godman. Ukazał się w 1884 na łamach czasopisma „Ibis”. Zawierał notkę o upierzeniu samca, miejscu znalezienia holotypu (Roraima) i miejscu, do którego przekazano okaz (zapisane jako museo nostro – należy zaznaczyć, że zbiory Goodmana i Salvina trafiły do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie). Bławatowiec obrożny otrzymał nazwę Lathria streptophora; obecnie IOC umieszcza go w rodzaju Lipaugus. Gatunek monotypowy.
Morfologia Długość ciała wynosi blisko 22 cm; pozostałe wymiary (w mm, gdy nie napisano inaczej) przedstawia tabela: Skrzydło Ogon Dziób Skok Masa ciała (g) Samiec 121–130 91–95 21–23 20,5–21 52–65 Samica 119–126 93 24–25 23 Występuje dymorfizm płciowy. U samca wierzch ciała, w tym barkówki, kuper i pokrywy nadogonowe, łupkowoszary, ciemny. Sterówki oraz lotki I przybierają bardziej brązową barwę. Popielata barwa brody i gardła na brzuchu i bokach przechodzi w jaśniejszą. Pokrywy podogonowe w kolorze magenta, podobnie jak obroża na szyi i szersza (do 2 cm) zaczynająca się pod szyją.