Dwie udane wycieczki Rosjan dokonane 3 i 6 kwietnia dodały oblężonym otuchy. Dowodzący pierwszą linią wojsk polskich Moor został zwolniony ze służby, a trzech oficerów odpowiedzialnych za wartę rozstrzelano. Podniosło to dyscyplinę w wojsku, toteż kolejne wycieczki Rosjan przeprowadzone między 8 a 12 kwietnia nie powiodły się. W kwietniu niespodziewanie wciąż trwała ostra zima, która utrudniała prowadzenie prac oblężniczych. Duży mróz i gruba warstwa śniegu utrudniały bytowanie żołnierzy polskich. Podkop prowadzony przez inżyniera Hornika zawalił się 15 kwietnia i trzeba było robić nowy. Rosły kłopoty z zaopatrzeniem w żywność. Wreszcie 20 kwietnia posłano Krzysztofa Kleczkowskiego z niemal wszystkimi końmi, jakie były w obozie. Ten poszedł na Toropiec koło Wielkich Łuk, gdzie łupił ziemie carskie metodą tatarską. Cała wyprawa Kleczkowskiego trwała 20 dni. Próby podpalenia miasta 24 kwietnia oraz w nocy z 28 na 29 kwietnia nie powiodły się. Rosjanie w odpowiedzi przeprowadzili 30 kwietnia wycieczkę siłami 200 strzelców, która została w pełni odparta, a nawet mogła skończyć się dla oblężonych klęską, gdyby pełniąca straż chorągiew husarska Gorajskiego dała się poderwać do szarży.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Oblężenie Białej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.