W Szwecji stowarzyszenie De Unga, któremu Simonsson przewodniczył, zorganizowało w latach 1909–1911 trzy wystawy, ocenione jako modernistyczny przełom w sztuce szwedzkiej. Większość czasu w tym okresie artysta poświęcał malowaniu na własną rękę, często w towarzystwie Sørensena. Razem z nim odbył na przełomie 1911/12 roku podróż studialną do Niemiec, Włoch i Francji. Włochy jednak rozczarowały go, ich krajobraz wydał mu się nudny, a zbiory sztuki gorsze od tych w Starej Pinakotece w Monachium. W swoich listach wspominał artystów, których podziwiał: Tycjana, Tintoretta, Rubensa, Rembrandta i El Greca. W paryskich muzeach, na wystawach i w zbiorach prywatnych zainteresowała go zwłaszcza sztuka dawna. thumb|Kąpiący się, 1937 thumb|Chłopcy Jesienią 1912 roku podjął decyzję o osiedleniu się w Szwecji. Wybór jego padł na Göteborg. Stowarzyszenie De Unga zostało rozwiązane w 1911 roku, a w Göteborgu działała artystka i mecenas sztuki Charlotte Mannheimer, wspierająca młodych artystów i pośrednicząca w kontaktach między nimi, a zamożnymi rodzinami, zainteresowanymi zakupem dzieł sztuki. Mannheimer pomogła Simonssonowi w przeprowadzce do Szwecji. Wiosną 1913 roku Simonsson wraz z Sigfridem Ullmanem i Göstą Sandelsem wziął udział w wystawie w Göteborgu, zakończonej sukcesem.