thumb|Wenus z Brizet, 1937 thumb|François Crémonèse z rzeźbą Wenus, 1939 Wenus z Brizet – rzekomo antyczna rzeźba marmurowa przedstawiająca rzymską boginię Wenus, jedno z najgłośniejszych oszustw archeologicznych I połowy XX wieku.
Rzeźba została odkryta 2 maja 1937 roku przez francuskiego rolnika Jeana Gonona na jego polu rzepy we wsi Saint-Just-sur-Loire koło L’Étrat, w pobliżu wzniesienia o nazwie Brizet. Podczas orki w polu Gonon postanowił usunąć zawadzający głaz, pod którym spoczywała rzeźba w stylu grecko-rzymskim. Posąg, przedstawiający boginię miłości Wenus, był częściowo uszkodzony, pozbawiony nosa, lewej ręki i dolnych partii postaci. Prasa natychmiast nagłośniła niezwykłe znalezisko, zachwycając się jego kunsztem artystycznym. Specjaliści, którzy obejrzeli rzeźbę, stwierdzili, iż pochodzi ona z II wieku p.n.e. Do domu Gonona, który chwalił się odnalezieniem dzieła dłuta samego Fidiasza lub Praksytelesa, ściągały tłumy turystów. Sam znalazca udostępniał oglądanie posągu za 2,50 franków i oferował ewentualnym nabywcom jego sprzedaż za 250 tysięcy franków.