Rekwizycja (z łac. requisitio 'badanie' od requirere 'potrzebować, szukać, pytać o coś')Słownik Wyrazów Obcych – termin prawniczy oznaczający: mały|Skład zarekwirowanych dzwonów w porcie w Hamburgu w 1947 roku zajęcie środków żywności lub innych przedmiotów lub nakładanie świadczeń w naturze, zwykle na potrzeby wojska, za odszkodowaniem; wezwanie skierowane przez organ władzy lub administracji do innego organu z żądaniem udzielenia pomocy lub poparcia; zwrócenie się jednego sądu do innego o wykonanie określonych czynności sądowych.
Rekwizycję w znaczeniu pierwszym należy odróżnić od sekwestru w znaczeniu pierwszym (gdzie brak rozstrzygnięcia o własności) i konfiskaty (gdzie brak odszkodowania).
Przykłady rekwizycji w znaczeniu pierwszym: Ustawa z 30 marca 1939 r. o powszechnym obowiązku świadczeń rzeczowych () (uchylona) Dekret z 28 sierpnia 1952 r. o obowiązkowych dostawach ziemniaków () (uchylony) Ustawa z 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny () – Dział XXI Świadczenia na rzecz obrony – art. 618 – 647. Rekwizycje wojenne Rekwizycje wojenne na terytorium okupowanym regulują art. 52 – 54 regulaminu wojny z 1907 oraz postanowienia konwencji genewskiej z 1949 roku o ochronie osób cywilnych. Przykładem rekwizycji wojennych były rekwizycje dzwonów kościelnych na potrzeby wojenne w czasie dwóch wojen światowych.