Zygmunt Golczyk (ur. 16 kwietnia 1921 w Schafstädt, zm. 17 czerwca 1971 w Stalowej Woli) – oficer aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys Syn Józefa i Józefy. W latach 1924–1946 przebywał z rodziną we Francji, gdzie od 1936 działał w CGT, utrzymywał kontakty z FPK, podczas okupacji działacz komunistycznego ruchu oporu, członek organizacji Wolni Strzelcy i Partyzanci Francuscy, a w 1945 Organizacji Pomocy Ojczyźnie. Od 1946 w PPR.
Od 9 października 1946 młodszy referent, a od 15 lutego 1947 referent PUBP w Kościerzynie, w lutym 1947 podczas pościgu za działaczami antykomunistycznego podziemia został kontuzjowany. Od 10 września 1947 starszy referent Referatu I PUBP w Kościerzynie, od 1 lutego 1948 p.o. zastępcy szefa, a od 1 grudnia 1948 zastępca szefa PUBP w Kościerzynie. Od 15 listopada 1949 zastępca szefa i p.o. szefa PUBP w Lęborku, od 1 lutego 1951 szef PUBP w Lęborku, 1 października 1951 przeniesiony do Przemyśla na analogiczne stanowisko.
W latach 1954–1956 słuchacz dwuletniego kursu przeszkolenia oficerów BP w Warszawie, od 1 września 1956 kierownik Delegatury Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Stalowej Woli, od 1 stycznia 1957 zastępca komendanta miejskiego MO ds. Bezpieczeństwa w tym mieście. Od 1 kwietnia 1967 do 31 sierpnia 1969 I zastępca komendanta miejskiego MO ds.