thumb|Portret Dorothey Mendelssohn Veit Schlegel, namalowany w 1925. thumb|Grób Dorothei Schlegel we Frankfurcie, sektor B, nr. 180. Dorothea Schlegel, urodzona jako Brendel Mendelssohn, od 1814 Dorothea von Schlegel (ur. 24 października ok. 1763, 1764 w Berlinie, zm. 3 sierpnia 1839 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecka pisarka, krytyk literacki epoki romantyzmu.
Życiorys Córka żydowskiego filozofa i pisarza – Mosesa Mendelssohna i Fromet Mendelssohn, z domu Gugenheim. W 1778 na prośbę rodziców wyszła za mąż, za berlińskiego bankiera, Simona Veita. W latach 1787–1793 para doczekała się czterech synów, z których tylko dwóch przeżyło: Johannes Veit i Philipp Veit. Synowie Veit zostali później współzałożycielami nazarejskiej szkoły malarstwa. W 1798 małżeństwo z Veitem rozpadło się. Od 1797 Veit przyjaźniła się z pisarzem, Friedrichem Schlegelem. Schlegel towarzyszył jej po rozwodzie z Veitem w podróży do Jeny, gdzie oboje mieszkali u Augusta Wilhelma Schlegela i jego żony, Caroline. W 1799 została wydana powieść Friedricha Schlegela – Lucinda, która opisywała romans Veit ze Schlegelem i wywołała skandal w kręgach literackich. W 1802 Veit towarzyszyła Friedrichowi Schlegelowi w podróży do Paryża. Tam, w 1804 przeszła na protestantyzm i poślubiła Friedricha Schlegela.