Fiodor Jefimowicz Bokow ros. Фёдор Ефимович Боков (ur. we wsi Alfiorowka w rejonie nowochopiorskim w obwodzie woroneskim, zm. 25 października 1984 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik.
Życiorys Od listopada 1926 służył w Armii Czerwonej, student-czerwonoarmista w szkole pułku łączności, sekretarz biura Komsomołu, potem biura partyjnego pułku strzeleckiego i szkoły pilotów morskich Północno-Kaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od 1927 w WKP(b), 1930 skończył wojskowo-polityczny kurs w Ukraińskim Okręgu Wojskowym, a 1937 Wojskową Akademię Polityczną im. W.I. Lenina. Od sierpnia 1937 kolejno komendant roku, dziekan wydziału, zastępca komendanta Wojskowej Akademii Politycznej w Leningradzkim Okręgu Wojskowym później w Moskiewskim Okręgu Wojskowym.
8 marca 1939 mianowany do stopnia komisarz brygadowy, 14 listopada 1939 – komisarz dywizyjny. Od sierpnia 1941 komisarz, zastępca szefa Sztabu Generalnego ds. organizacyjnych, od 4 sierpnia 1942 w stopniu generała majora, a od 30 stycznia 1943 generała porucznika. Od kwietnia 1943 członek Rady Wojennej Frontu Północno-Zachodniego, a od czerwca 1944 Rady Wojennej 5 Armii Uderzeniowej 2 Frontu Nadbałtyckiego, potem 1 i 2 Frontu Białoruskiego oraz 1 Frontu Ukraińskiego. Uczestnik operacji jassko-kiszyniowskiej i wiślańsko-odrzańskiej.