Do końca życia był rencistą i mieszkał w Sanoku przy ul. Szopena 17Księga cmentarna nr 1. Matejki Rymanowska od 1973 do 2004 (stare cmentarze), poz. 384.. Zmarł nagle 7 marca 1979 w wieku 67 lat. Po śmierci trumna z jego zwłokami była wystawiona w budynku Sanockiego Domu Kultury. Jego pogrzeb odbył się 9 marca 1979. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. Jego żoną była pochodząca z Gwoźnicy Górnej Bronisława z domu Przyboś (1913–2009). Jego synem był Wiesław Granat, w 1979 zastępca dyrektora WSSE w Krośnie z siedzibą w Sanoku.
thumb|240px|Grobowiec rodziny Granatów na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (1978) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1971). Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1957). Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1973) Odznaka Grunwaldzka Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967) Odznaka „Zasłużony dla Województwa Rzeszowskiego” (1966) Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (1978) Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa rzeszowskiego” (1975) Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa krośnieńskiego” (1976, w gronie pierwszych trzydziestu wyróżnionych osób) List gratulacyjny dla działacza rewolucyjnego i partyjnego od Edwarda Gierka z okazji obchodów rocznicy 60-lecia Wielkiej