Ludwik Makolondra (ur. 1874, zm. 1942 we Lwowie) – polski rzeźbiarz, mistrz kamieniarstwa, specjalizujący się w rzeźbie sepulkralnej.
thumb|220px|Ogłoszenie pracowni Ludwika Makolondry z 1914 mały|220px|Grobowiec Makolondrów na Cmentarzu Łyczakowski we Lwowie
Życiorys Uczył się w C. K. Wyższej Szkole Realnej we Lwowie. Uczęszczał do Szkoły Przemysłu Artystycznego.
Jako czeladnik kamieniarski stworzył napisy i emblematy na tablicy upamiętniającą Kornela Ujejskiego (wykonanej w pracowni Juliana Markowskiego), odsłoniętej w 1897 w kościele Bernardynów we Lwowie. Po uzyskaniu koncesji na wykonywanie prac kamieniarskich otworzył pracownię rzeźbiarsko-kamieniarską przy ul. św. Pawła 10 (obecnie ul. Schimserów), w okolicy Cmentarza Łyczakowskiego. W jego pracowni były wykonywane grobowce (znajdują się głównie na lwowskich nekropoliach: Cmentarzu Łyczakowskim, Cmentarzu w Zniesieniu, Cmentarzu Janowskim), a ponadto elementy budowlane, ołtarze kościelne.
Został wylosowany do grona sędziów przysięgłych we Lwowie na rok 1910.
Ludwik Makolondra był spokrewniony z innymi kamieniarzami lwowskimi, Aleksandrem i Klotyldą Zagórskimi.