Lata 20. i 30. upright=0.6|right|thumb|Mistrz suspensu Alfred Hitchcock Koniec lat 20. przyniósł w kinie brytyjskim przełom dźwiękowy. Pierwszym filmem dźwiękowym w historii tej kinematografii był Szantaż (1929) w reżyserii Alfreda Hitchcocka, który później zasłynął z takich filmów, jak Człowiek, który wiedział za dużo (1934), 39 kroków (1935) i Starsza pani znika (1938).
Dotychczas uzależniona od kinematografii amerykańskiej sztuka filmowa zaczęła poszukiwać własnej tożsamości. Prywatne życie Henryka VIII (1933) Alexandra Kordy stanowiło w tej kwestii punkt przełomowy, odnosząc spektakularny sukces w kraju i za granicą oraz przynosząc Oscara dla najlepszego aktora dla Charlesa Laughtona. Pozycja Kordy w połowie lat 30. znacząco osłabła na rzecz producenta Josepha Arthura Ranka, który zdobył monopol na produkcję filmów, utrzymując go do lat 40. Międzynarodowy sukces odniósł film Pigmalion (1938) Lesliego Howarda i Anthony’ego Asquitha z brawurową rolą Wendy Hiller.