Opactwo St. Maurice (fr. Abbaye de Saint-Maurice d'Agaune, łac. Abbatia territorialis Sancti Mauritii Agaunensis) – klasztor kanoników regularnych w Saint-Maurice w kantonie Valais (Szwajcaria), pochodzący z VI wieku. Jest położony u stóp ściany skalnej w odcinku drogi między Genewą i przełęczą Simplon. Ma status opactwa terytorialnego. Jest szwajcarskim zabytkiem o znaczeniu krajowym.
Historia Opactwo św Maurycego jest zbudowane na ruinach rzymskiej świątyni z I wieku p.n.e., poświęconej bogowi Merkuremu. W 515 Bazylika św. Maurycego z Agaunum stała się kościołem klasztoru, ufundowanego przez króla Burgundii Zygmunta I Świętego. W 888 koronował się w nim na króla Burgundii Rudolf I.
Klasztor pozostał własnością Królestwa Burgundii do 1033 (klęski w bitwie pod Eudes), kiedy został przekazany pod kontrolę dynastii sabaudzkiej. Hrabia Sabaudii Amadeusz III Krzyżowiec opiniował wybory opatów klasztoru od 1103. Przyczynił się do ożywienia religijności w opactwie, instalując tam (w miejsce świeckich duchownych) w 1128 wspólnotę kanoników regularnych, którzy nadal mieszkają w klasztorze pod regułą św. Augustyna.
Strategiczne położenie klasztoru na głównej drodze prowadzącej z Genewy do przełęczy alpejskich wystawiało go na stałe niebezpieczeństwo wojny.