Mieczysław Zaleski (ur. 3 grudnia 1865 w Horyńcu, zm. 19 lutego 1941 w Krakowie) – tytularny marszałek polny porucznik cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys Urodził się w Horyńcu, w ówczesnym powiecie cieszanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie urzędnika sądowego. W 1885 ukończył z wynikiem celującym naukę w Wojskowej Akademii Technicznej w Wiedniu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1885. Został wcielony do 1 Pułku Inżynieryjnego w Ołomuńcu. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1888. W tym samym roku został słuchaczem Szkoły Wojennej w Wiedniu. W 1890, po ukończeniu studiów, otrzymał tytuł oficera przydzielonego do Sztabu Generalnego i został skierowany do Komendy 30 Dywizji Piechoty we Lwowie na stanowisko oficera sztabu. W czasie studiów oraz służby sztabowej pozostawał oficerem nadetatowym 1 Pułku Inżynieryjnego. W 1892 został przydzielony do Komendy 11 Korpusu we Lwowie, a następnie przeniesiony do Biura Topograficznego Sztabu Generalnego w Wiedniu. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1893. W 1896 został przeniesiony do Komendy 10 Korpusu w Przemyślu.