Shakuen Eichō (zm. 1247; jap. 釋圓榮朝) – japoński mnich buddyjski, który, chociaż był uczniem mistrza zen szkoły rinzai Eisaia Myōana, ostatecznie został kapłanem szkoły tendai.
Życiorys Nie wiadomo, kiedy urodził się i skąd pochodził. Jako chłopiec rozpoczął praktykę jak większość ówczesnych mnichów w systemie szkoły tendai, który zawierał zarówno nauki ezoteryczne, jak i egzoteryczneHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 23.
Po przybyciu do Kamakury został w 1199 roku uczniem Eisaia Myōana. Praktykował zen bardzo zdecydowanie i wytrwale. Po jakimś czasie został przez Eisaia uznany jego spadkobiercą w linii przekazu huanglong (jap. ōryō).
Chociaż początkowo wydawało się, że będzie nauczał typowego dla tego okresu zenu synkretycznego, łączącego nauki zen z naukami ezoterycznymi, to jednak pod jego kierunkiem zen został całkowicie wchłonięty, bez zachowania swojej tożsamości, przez ogólną strukturę buddyzmu mahajany. Jego głównym zainteresowaniem cieszył się ezoteryczny aspekt szkoły tendai.