Mieczysław Wiórkiewicz (ur. 12 marca 1907 w Przysusze, zm. 31 stycznia 1987 w Warszawie) – major dyplomowany pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Ukończył Kurs Kadetów, a w 1928 Oficerską Szkołę Lotnictwa w Dęblinie jako podporucznik obserwator z przydziałem do 4 pułku lotniczego w Toruniu, początkowo w 42, a następnie w 43 eskadrze. W połowie 1931, po ukończeniu kursu w Dęblinie, otrzymał dyplom pilota wojskowego (pierwsza lokata) i został przeniesiony do 41 eskadry liniowej. W 1932 ukończył z wyróżnieniem kurs myśliwski w Grudziądzu, po którym skierowano go do 121 eskadry myśliwskiej w Krakowie. W listopadzie nadano mu Odznakę Pilota Myśliwskiego I Klasy i został mianowany dowódcą 122 eskadry myśliwskiej 2 pułku lotniczego w Krakowie. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 34. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa.