Posiadało ono wspólną granicę, terytorium w 1923 obejmowało 21,04 miliona km² (o 650 tysięcy km² mniej niż terytorium byłej carskiej Rosji).
W latach dwudziestych i trzydziestych terytorium ZSRR powiększało się z powodu przyjmowania nowych członków – związkowych i autonomicznych republik. Do momentu napaści Niemiec na ZSRR w 1941 w skład ZSRR wchodziło 15 republik związkowych. Przebieg radzieckiej granicy państwowej zmienił się i ustabilizował. Znaczących zmian terytorium ZSRR do jego rozpadu w 1991, z drobnymi wyjątkami, nie było.
Formowanie struktur ochrony granicy radzieckiej Rosji i ZSRR 30 marca 1918 przy Ludowym Komisariacie Finansów utworzono (na bazie zlikwidowanego Zarządu Samodzielnego Korpusu Pogranicznego, ZSKP) Główny Zarząd Ochrony Pogranicza GZOP (), którego głównym zadaniem była organizacja ochrony granicy z Finlandią i Estonią. Kierował nim były szef Zarządu SKP generał G. Mokasiej-Szybinski. Od września 1918 szefem GZOP został były szef wydziału nadzoru pogranicza SKP S. Szamsziew. Prawie całe kadry Zarządu SKP przeszły do GZOP, to jest przeszły na służbę władzy radzieckiej.