Rak Junior I – samochód wyścigowy, zaprojektowany i skonstruowany w latach 1959–1961 przez Jerzego Jankowskiego pod marką Rak. Samochód był pierwszym polskim modelem skonstruowanym zgodnie z przepisami Formuły Junior, które celem dostosowania polskich wyścigów do międzynarodowych standardów wprowadzono do Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski na początku lat 60. Napędzany silnikiem Wartburga, ścigał się w latach 1961–1963. Za jego kierownicą Antoni Weiner w 1961 roku wygrał „Srebrną Wazę Motoru”, a w sezonie 1962 Longin Bielak został mistrzem Polski w kategorii Formuły Junior.

Zbudowano cztery egzemplarze modelu. Jego następcą był Rak Junior II.

Tło Pod koniec lat 50. w Polsce pojawiły się opinie, że pojazdy w Wyścigowych Samochodowych Mistrzostwach Polski powinny być dostosowane do międzynarodowej kategorii. W tym kontekście rozważano Formułę 3 oraz Formułę Junior. Ta druga seria powstała z inicjatywy Giovanniego Luraniego i w założeniu miała być tanią serią, przygotowującą przyszłych kierowców Formuły 1. Samochody Formuły Junior w dużej mierze opierały się na seryjnych samochodach turystycznych (produkowanych na poziomie przynajmniej tysiąca sztuk w przeciągu dwunastu miesięcy).