W czasie pierwszej wojny światowej była w swoich sympatiach bliska prorosyjskim poglądom Narodowej Demokracji, które demonstrowała szczególnie podczas rosyjskiej okupacji Lwowa (od 3 września 1914 do 22 czerwca 1915), co miało wpływ na zamknięcie gazety po ponownym wkroczeniu wojsk austriackich do miasta w 1915.
Drukowali w niej wszyscy czołowi dziennikarze lwowscy. Od 1862 z pismem związany był Platon Kostecki, który na początku listopada 1907 obchodził jubileusz 45-lecia pracy dziennikarskiej w tym piśmie. W latach 1865–1868 współpracownikiem gazety był Władysław Gubrynowicz. Przez pięć lat do maja 1901 wydawcą pisma był Liberat Zajączkowski. Redaktorem pisma był Karol Groman, w 1897 Aleksander Vogel. Na szczególną uwagę zasługują popularne Kroniki lwowskie autorstwa Jana Lama czy felietony pisane przez Wojciecha Dzieduszyckiego pt. Listy ze wsi. Z dziennikiem współpracowali między innymi: Leszek Borkowski, Józef Dzierzkowski, Jan Kanty Podolecki, Karol Szajnocha.